تبلیغات
دوستدارن آیت الله العظمی آقای حاج آقا علی صافی - پناه شاه و گدا
پناه شاه و گدا

به زاد روز ولیّ خــــــــــدا امــــــام رضــــا                    بــه پــای خـــیز و نما مــجلس ســـرور بــپا

زجــای خیز و مکن کــاهلی در این هنگام                   چو فرصتی بـود اکـنون به عیش و نـوش گرا

بــبین زمین و زمــان را طــراوتی است دگـر                 ببین گــرفته کـران تـا کـران شکـوه و صــفا

ببین کــه بــاغ به بـــر کـــرده خـــلعت رنگین                بــبین کــه دشت به بــر کــرده طــلعت دیبا  

بـبین کـه رحــمت حق هر طـرف بـود جـاری                 بــبین بـه نــعمت گسـترده اش تو در هر جا

بــبین کـه عـرش خــدا را نـــموده اند آذیــن                بــبین صـــفوف ملک صــف کشـــیده بــهر ثنا

ببین که حور به شادی است در صعودو نزول               بـــبین فـــرشته نــدانــد ز شــوق ســر از پــا

زمـــــقدم گـــل گــلزار دیـن امـام رضـا است               کـــه عرش و فــرش بـود دل فـروز و روح افــزا

بـــه شــاخسار ولایت گـــلی دمـیده کـز آن               شکـــــوه تـــــازه گــــرفته است بـــاغ آل عـــبا

نـــهاده پـا بـه جـهان آن پسـر که از قدمش               فــــــزوده عـــــزّت ابـــــناء و حـــــــرمت آبـــــاء

خدا به حضرت موسی بن جعفر از سر لطف               بــه دست قـدرت خـود این پسر نـــموده عـــطا

امـــام هشـتم مــا مــلجاء وضـــیع و شریف               خـــدیـو مــــلک ولایت، پـــــناه شـــــاه و گـــــدا

شـــفیعِ خـــلق گُــــنه کــار، روز رســـتاخیز               پــــناه خســــته و وامــــانده انــــدر ایـــن دنــــیا

ولیّ حــــضرت بــــــاری، وصّـــــیِ پــــــیغمبر              ســــلیلِ حـــــــــــیدر کــــــرّار و زادۀ زهـــــــــرا

بــه عــلم خـــود عـلماء مــلل نـــموده مجاب             کــــه شـــد بــه حـــجت قــاطع دلیــل و راهنمـا

ز بسکـه مـــعجزه از حـضرتش نـموده ظــهور              بـــه آن دهـــند شـــهادت چـــو دوستان، اعـــدا

چــنان بـه حـــجّت قــاطع نــمود حــق ظـاهر             کـــه جـــای شــبهه نـــماند از بـــرای خصم بــجا

کسـی که بست بـه او دل، بود دلش روشن             کســـی کـــه رفت بــه راهش گـــرفته راه خـــدا

بـــه صـــدق هـــر کــه به او رو کند بگیرد کام             ز جـــهل هـــر کــه از او دل کَنَد فُــــتد بـــه بــلا

عُـــدوّ او بُـــوَد انـــدر ســـفال در دو جــــهان             مــــحبّ او به ســـعادت رســـد بـه هــر دو ســرا

هـــــم او وصیِّ پــــیمبر بـــــود بــدون سـخن              هـــم اوست حامل علمش بــدون چـــون و چــرا

نــــه مـــلجأ است فقط از برای اهـــل زمـین               کـــه کسب فـــیض از او مــی کنند اهـــل سَـما

کســی کـه ضـامن آهـو شود چسان نـشود              شــــفیع شـــیعه ی درمـــانده اش به روز جـــزا

(عـــلی صــافی) از او دارد انــــتظار صـــــله               کــــه درد مـــندم و خــــواهـــم از او دوا و شــفا

تاریخ:10ذیقعده1408

ولادت امام رضا مبارک